در تاریک هایی یک نقاش

ای باوقار،
تنت زیبایی را در ریشه های آبی فام غم می مکد
سکوتِ رنگ‌آلودت را
در انبوه صداها یافتم
در خلأ بیدار یأس تأمل کرده‌ای
خورشید را در خانه داری